[dutch] de wereld is doorgedraaid…

Het nu volgende bericht wordt bij voorkeur niet gelezen door mensen die weigeren kritisch te zijn ofwel anderzijds banden hebben met misdadige organisaties zoals er zijn de overheid, belastingdienst, makelaarskantoren alsmede grootbanken. U bent gewaarschuwd. Daarbij is het gepubliceerd voor alleen leden van deze website.

Een flinke tijd terug al weer was ik met mijn toenmalige vriendin
(inmiddels vrouw, alsmede moeder van mijn kinderen, tja, ik ben nu
eenmaal burgerlijk) op vakantie in Australië. Wij hadden het daar
samen enorm naar ons zin en één van de dingen die ons opviel aan het
leven down under was met name de relaxedheid, de rust en het
vertrouwen in de medemens. Ik kan mij herinneren dat ik iets gezegd
heb over ‘ze leven in een wereld met alle technologie van nu, maar met
normen en waarden van 1950’. Niet dat nu zo’n fijne tijd was, bedoel,
als je wilde rocken dan moest je nog 10 jaar wachten en laten we wel
wezen, als jij boerendochter X was, dan was je destined om te trouwen
met boerenzoon Y. Pas jaren later ontdekten ze inderdaad dat het om X
en Y chromosomen ging, maar dat terzijde.

Anyway, toen ik al een jaar of 3 ingeschreven was bij de gemeente
Utrecht om mijn eerste, sociale huurwoning te mogen betrekken en ik
van plek 12 naar plek 1012 sprong en mij afvroeg hoe dat nou precies
ging een poging deed de verantwoordelijke gemeentelul te bellen ik te
horen kreeg dat er nu eenmaal mensen waren die het harder nodig hadden
dan blanke werkende jongeren. Het bleek dat mijn recht op een woning
werd gedecimeerd door het feit dat ik a) blank was, b) man was en c)
een positieve bijdrage deed aan het BNP van Nederland. Was ik
daarentegen een zwangere negroide homosexuele vrouw geweest met 12
kinderen van 13 verschillende mannen, dan, maar alleen dan, had ik de
kans om in de top 10 van de meest kansvolle groep van sociale huurders
terecht te komen.

Er zat voor mij dus niets anders op dan de vrijheid van een eigen
woning af te kopen. Niet lang nadat ik besloot dat het onderwijs
systeem gefaald had (immers, het was hun niet gelukt mij op te leiden)
en ik een voor die tijd goed verdienende baan had gevonden kon ik mij
boven de vrije vestigingsgrens stellen en had ik ineens geen beperking
meer betreffende het woningbeleid in Utrecht. Ik was goed genoeg
bevonden om een huis te kopen.

Ondanks dat ik daarin, geadviseerd door mijn fiscale manager pa, in
werd gesteund konden we een woning kopen van zeg en schrijf 4x het
jaarsalaris. Ondanks dat waren we door makelaars, die op dat moment in
een wereld leefden van ‘iedereen wil kopen, niemand wil aanbieden’, al
een paar keer genaaid omdat ons final offer weken later nog kon worden
overruled door een offer van 2 euro of meer. Daar werd een wijze les
geleerd en namelijk deze ‘U kunt ons niet vertrouwen en u heeft geen
enkel recht’.

Dit geaccepteerd hebbende ben ik de woning betrokken en ik moet
zeggen, zelfs die woning wist overwaarde te creëren. Niet al te veel
later trok mijn vriendin bij mij in en was ik getuige van een prachtig
fenomeen betreffende de sociale woningbouw. Mijn toenmalige vriendin
was namelijk bewoonster van een huurwoning waar, zoals de wet het
zegt, de boel opgeleverd moet worden in een zelfde staat als deze was
bij het betrekken van de woning. Echter, er was voor ettelijke
duizenden euro’s aan laminaat en lamellen aan woning verbetering
toegepast. De nieuwe huurder wenste deze goede goederen weinig tot
niets te betalen. Pas toen bleek dat de vader van mijn huidige vrouw
ook daadwerkelijk de vloer en gordijnen begon te vernietigen raakten
zij in paniek. Dit hadden ze immers toch ook niet bedoeld. Neen, zij
waren voornemens om voor een dubbeltje eerste rangs te zitten en nu
liepen ze totaal onverwachts tegen een principiële persoon op en
trokken ze aan het kortste eind. Ik denk dat ze zeker nog voor 3000,-
moesten verspijkeren om het nadien woonbaar te maken terwijl ze de
hele boedel voor minder dan een derde hadden kunnen overnemen. Serves
them right, zou ik zeggen.

Maar goed, niet veel later, laten we zeggen 2002, brachten mijn
inmiddels tot vrouw verworden vriendin en ik een prachtbezoek aan
Australië en wij waren verkocht. Zij was altijd al overtuigd dat ze
daar heen wilde, ik was meer van de San Diego’s, California, in ieder
geval een plek waar computers heilig waren en de zon een goede tweede
plek bezat. Maar ik wilde ook altijd een plek waar het gebruikelijk
was dat je naast school ook op hetzelfde campus werd onderwezen in het
voor Nederlanders redelijk belangrijke zwemmen en daarnaast misschien
ook andere sporten. Daarbij wist ik toen ook nog niet dat je het in
Amerika wel kan maken, maar alleen als je dan wel Christelijk bent. En
daar zit wat mij betreft al een flink hiaat. Niet dat ik iets tegen Christus heb, ik twijfel alleen wel eens over de oprechtheid van zijn volgelingen…

Desalniettemin, wonende in Den Haag, op steenworp afstand van de
Australische ambassade, hebben wij het in de jaren die volgden er nog
regelmatig over gehad. Als we nu eens, en als we nu eens dat. Toen
bleek al snel dat als je zoiets wilt, je niet zwanger mag zijn. Want
je gaat met iedereen of met niemand, maar er mogen geen ‘to be’s’ bij
zitten. Kortom, dat plan ging in de ijskast.

Vele jaren later, Zoë was inmiddels geboren, begon dat plan dan toch
weer op te spelen. En eigenlijk bleek de tijd ook beter geschikt te
zijn dan toen. Sterker nog, toen wij dit plan bespraken met onze
adviseur bij de bank stelde hij voor om vooral met onze hypotheek uit
alle beleggingen te gaan en 100% voor sparen te gaan. Dit was in
augustus 2008. Sindsdien is de beurs in Nederland gedecimeerd en
bleken wij op het hoogtepunt van 600 punten onze inleg van zo’n
21000,- vast in sparen te hebben gezet. Nu zal je denken ‘wow, good
for you’, maar je moet wel denken dat dit Nederland is.

Inmiddels, 2 jaar into the process of even obtaining that visa, stort
de economie in. Ik zat in Kroatië op het moment dat in 2008 Lehmans
Brothers failliet ging. Ik zei nog nonchalant tegen Melis ‘dan zal de
rest niet lang meer duren, maar gelukkig staat ons geld bij een
zinvolle bank’. Ik wist inmiddels namelijk dat de Rabobank 2 jaar
daarvoor gestopt was met het najagen van het idee dat ze een triple-A
grootbank moest worden en weer terug was bij het collectieve idee wat
de afzonderlijke banken wilden. Het hoofdkantoor in Utrecht was 2 jaar
voordien al teruggefloten over het winstbejag wat ze probeerden te
bereiken terwijl die bank nieteens aandeelhouders had (ja, wij, jij,
als lid van, wij zijn de aandeelhouders)

Ik had zoiets van ‘serves them right’, net zoals ik dat had bij de ICT
shakedown na 2000, toen bleek dat al die omgeschoolde automonteurs in
de ICT en masse werden ontslagen. Ik heb in de periode 1998-2002 nog
nooit met zoveel ongeinteresseerde mongolen moeten samenwerken en de
ICT shakeout was voor mij een bevestiging van wat ik altijd al wist.
Maar little did I know that met die Lehman brothers de hele
Amerikaanse overgeleende industrie van overbetaalde en overleende
huizenmarkt op z’n gat ging. En zoals altijd volgde de Europeese
beurs. Gek, want financieel gezien waren ze sinds 1984 al
onafhankelijk en een stuk behoudender dan de USA, maar toch is onze
beurs een schoothondje van Dow Jones en moesten wij ook gaan
afwaarderen omdat een aantal grootbanken in de USA geen inkomsten meer
hadden omdat ze de gehele bevolking hadden weten voor te liegen dat je
met geleend geld ook je huis kan afbetalen (thank you Bush)

Oktober 2008 was het begin van het einde. Wij prijsten ons gelukkig,
omdat we in Augustus van dat zelfde jaar al onze beleggingen hadden
omgezet in sparen. Achteraf gezien de beste beslissing ooit. Meanwhile
hadden we net wel ons huis van 240K weten op te waarderen naar 290K
door het plaatsen van airco’s en door de bovenverdieping om te bouwen
in 2 leefbare componenten ipv 1 zinloze studio. Hadden we toen
verkocht waren we spekkoper geweest. Maar goed, dan moet je ook je
huis uit en als je je visum niet krijgt, dan was het voor ons wel de
ideale buurt. Hadden we Nederland niet willen verlaten, dan hadden we
dat huis ook nooit verlaten.

Kortom, einde 2008 begonnen langzaamaan de huizen prijzen te dalen,
terwijl je WOZ begon te stijgen. Ook zo’n mooi iets. Het eerste jaar
dat wij woonden in dat huis kregen wij van de gemeente te horen dat we
een WOZ waarde hadden van 265000. Nog geen maand ervoor had je het
gekocht voor 239000. Daar hebben we dus ook bezwaar tegen aangekondigd
en gewonnen. Bleek dat ze gewoon iedere 2 jaar er eens 10% bovenop
deden, zonder te kijken naar de werkelijkheid. Desalniettemin, we
hebben daadwerkelijk meerwaarde gecreëerd in dat huis door die airco’s
te plaatsen en van de bovenverdieping 2 extra slaapkamers te maken.
Medio 2008 werd dat huis door zeg maar de marketmakers ingeschaald op
295000.

Eind 2008 krijg ik mijn manager over de vloer, en laten we wel wezen,
ik ben altijd ingezet geweest, sterker nog, tot medio 2009 voor
minimaal 135 euro per uur. Niet dat ik daar iets van zie, het schijnt
goed te zijn voor mijn carriere en tja, die kan wel beter, maar er is
geen geld voor opleidingen. Althans, wat blijkt, niet voor mensen die
ingezet zijn. Mensen die op de bank zitten krijgen de ene cursus na de
andere, want dan kan je ze beter inzetten. Mensen die al ingezet zijn
krijgen niets. Maar goed, je denkt mee, je begrijpt de economische
malaise en je accepteert het.

Dan krijg je een uitnodiging voor een avond waar het management gaat
aangeven hoe het zit tijdens deze economische tegenvaller…

Dus je zit daar en de ene na de andere manager heeft het over 70%
onder budget. Dit, 70% onder budget. Dat? 70% onder budget. Dus ik
vraag, kritisch als ik ben, wat is je budget dan? Nou, wat blijkt. Ze
hadden even geen zin om na te denken over een recessie, dus ze hadden
als budget het jaar 2008 genomen en dat was dan wel een record jaar,
maar ja…

Dus ik vraag en plain public of ze het zelf nog wel geloofwaardig
achten om het budget van een recordjaar te eisen in een jaar waarin al
je klanten klappen krijgen. Nee dat was misschien ook niet helemaal
terecht, maar we wisten ook niet hoever we achterop zouden raken. Dus
ik vraag, hoeveel verlies hebben we nu geleden. Ja, ehh, geen, we
maken nu 2.2 MILJARD winst ipv 2.9 in 2008… Kijk, ik wil die werkgever niet slecht bejegenen, ze doen immers niets anders dan wat de markt van ze verwacht. Ik had niet moeten rekenen op sociaal gedrag bij bedrijven die aandeelhouders hebben, dat is een paradox. Maar het schuldgevoel wat bij de werknemer wordt neergelegd terwijl die toch al de dupe is van beloftes en slecht management bij de banken en hypotheek verstrekkers, dat gaat mij soms te ver. Iedereen zal toegeven dat het woordje ‘eerlijk’ weinig tot geen inhoud meer heeft in zo’n situatie.

Maar goed, gek genoeg is dat dus blijkbaar in deze wereld van winstbejag en
asociaal gedrag een verlies van 700 miljoen. Ik kan er echt niet bij. Als je een normaal gezin bent en het ene jaar spaar je 2000,- voor een vakantie en het andere jaar, dankzij een recessie, red je dat niet maak je 100,- winst. Dan is dat toch geen verlies van 1900,-?

Maar het gaat er niet meer om of je winst maakt, maar om de winst
tenopzichte van de door aandeelhouders gewenste winst. En dat snap ik ook, maar als het bij iedereen slecht gaat en bij jou iets minder goed, dan spreek je toch niet van rampen of een einde wat nabij is?

Anyway, ik accepteer mijn ‘loonsverhoging’ van 5% op mijn variabele loon.
Want ik weet ook wel dat er niets te halen is in het vaste deel. July
2009 krijg ik dan eindelijk antwoord van het Australische Immigratie
gebeuren en dan weten we eindelijk dat we echt gaan. Ondertussen
hebben de grootbanken het voor elkaar gekregen dat je huis niet meer
te verkopen is, dat je al maanden niet meer hoeft te rekenen op
compensatie en dat mensen die elkaar haten bij elkaar blijven wonen
omdat dat goedkoper is dan gelukkig worden (dit gaat niet over ons
overigens, gaat meer om het idee). Dus ik werk mee en ik geef aan dat ik geen verhoging verwacht noch wil, omdat het uit een bepaald budget moet komen en het wel erg treurig zou zijn als anderen hun deel niet krijgen omdat ik uit die ruif eet terwijl ik nieteens blijf.

En uiteindelijk gaat ons huis op de markt. Inmiddels hebben we al 20K
afgeschaafd van de vraagprijs van 2007, en dan krijg je dus wel
kijkers, maar dat kan dan varieren he. De ene vind het huis te ruim,
de ander te krap. Nummer drie was dan wel weer geniaal. Blijkbaar
kunnen Afghaanse vluchtelingen in deze marge huizen kopen en die
hadden als klacht dat je de vrouw niet in de keuken kon afsluiten.
Lijkt mij stug dat je in de afgelopen 13 jaar in Nederland überhaupt
een woning kan vinden zonder open keuken, maar nee. Persoonlijk ben ik
blij dat onze overbuurvrouw geen Afghaan in haar straat krijgt nu. En dat bedoel ik niet racistisch, maar ook zij heeft een open keuken. Dat kan gewoon niet goed gaan…

Maar goed, genoeg over ons fantastische huis. Niet lang geleden gaat
Griekenland dan eindelijk de boeken overleggen. Blijkt dat ze
gosh-vertering-verdomme al tig jaar de boel bij elkaar gelogen hebben
over hun fiscale toestand. Dit is gelukt dankzij de adviseurs van
Goldman Sachs. Dus ben je eenmaal over de pijn heen dat ze zich
onterecht de Euro in geholpen hebben, dankzij GS. Wat krijg je dan?
dat de hedgefunds nu de Euro onderuit willen halen, omdat Griekenland
de boel belazerd heeft. En wie is nu die bank die die hedgefunds
steunt? Juist, Goldman Sachs.

Amerikaanse Equity funds willen nu de Euro straffen omdat zij
moedwillig ons opgelicht hebben en nu dan eindelijk bekend is dat wij
opgelicht zijn, willen ze daar ook nog eens de winst over pakken. Ik
snap werkelijkwaar niet dat we deze personen niet laten ophangen, uit
elkaar trekken of anderzijds oud Europees laten vierendelen. Nee, we
geven ze een bonus!

Dit zijn toch de grootste oplichters ter wereld. Eerst enerzijds
iedereen beloven dat Griekenland ok is, en dan als blijkt dat dat niet
zo is, de rest van Europa tillen om het te compenseren? Goldman Sachs
moet bij overheidsdecreet morgen ontbonden worden en al dat geld moet
de burger terug krijgen. Maar nee, waarschijnlijk krijgen ze het voor
elkaar om de euro 1:1 met de waardeloze dollar te laten komen. En dan
blijkt wederom dat Europa het schoothondje van Amerika is.

En dat ik de komende 3 jaar mijn huis niet kan verkopen en dat WIJ met
z’n allen flink veel belasting gaan betalen om de euro nog enige vorm
van leven te geven nadat onze overheid heeft toegegeven dat we de gulden inderdaad te goedkoop hebben ingeruild voor de euro. terwijl die asociale pleuris bankiers van Goldman
Sachs, ja ik noem ze nog maar een keer bij naam, zich iedere week
rijker rekenen dan ze verdienen.

Ik zeg, een slecht gericht nekschot lijkt me gepast. Er hoeft niemand dood, maar even voelen hoe het is om mank te zijn buiten je schuld om, dat is nog humaan genoeg. Als de
overheid je al tegen iemand zou moeten beschermen, dan is het wel
tegen de bankiers van Goldman Sachs…

Ben je zoveel jaar bezig om ergens een bestaan op te bouwen. Blijkt de
hele wereld te kunnen vallen omdat die fuckers de boel niet alleen
belazerd hebben, maar juist omdat ze nadat ze de boel belazerd hebben
ook nog eens het recht krijgen om het te ‘nivelleren’. Krijg ik straks ook het recht om hen te ‘nivelleren’?

Werk jij of was je werkzaam bij Goldman Sachs? Voel je je schuldig om
wat je hebt aangericht? Maak er dan gewoon een einde aan, beperk de
schade die je al hebt aangericht. Jullie soort bedrijven maken de
wereld kapot. Denk eens goed na en vraag je af, wat maakt het nou uit
om straks de rijkste te zijn in een wereld waarbij iedere ademteug gif
is?

Maar waarschijnlijk eindigt het anders. Daar zitten we straks, in een
compleet bevroren wereld om een kampvuur van de laatste brandbare
resten van een Toyota Prius (overigens 95% recyclebaar), nog één keer
hardop na te denken: ‘wat waren we rijk toen hè. En wat ging het nergens over.

if you want to be futile, well just follow me…

One Comment Add yours

  1. siriousje says:

    This was 03/10

    See where we are now, guess I was right :-/

Leave a Reply